Znaki i sygnały
My wszyscy uznajemy ziemskie cuda za tak naturalne, że nie zauważamy już tych najprostszych, nie mówiąc o rejestrowaniu ich różnorodności. Nie dość bowiem, że człowiek spośród miliardów i setek miliardów wszystkich stworzeń, zamieszkująch naszą Ziemię, wyróżnia się wyprostowanym chodem, to jeszcze każdy spośród kilku miliardów ludzi na naszej planecie ma swój własny sposób stania, chodzenia, poruszania się i ekspresji. Ta indywidualna postawa ciała, odrębny sposób poruszania się są otwartą księgą jego przyzwyczajeń i skłonności, wartości, które sam sobie świadomie wyznaczył, oraz tych, które kierują nim bez udziału jego świadomości. Ale żeby rozumieć mowę ciała, trzeba się najpierw nauczyć odczytywać jej znaki i sygnały.
Kiedy ktoś dyktuje list albo notatkę, zastanawia się nad nowym projektem, opracowuje nowe koncepcje, wykonuje jakąś pracę twórczą - często chodzi tam i z powrotem, zatrzymuje się na chwilę, by znowu ruszyć. Z pozoru jest to chodzenie bez celu i sensu, jednak w istocie człowiek ten stymuluje swoje ciało i mózg, odbiera zmienne bodźce, wytycza ?swoje pozycje”. Bez względu na to, czy dzieje się to świadomie, czy też nie, w taki sposób ?obchodzi się” niebezpieczeństwo utknięcia w ?martwym punkcie”.